Mijn liefde voor het orkest

De triangel

Je kunt niet bij Stichting Nederlandse Orkesten werken en niet een liefde hebben voor het orkest. Ik kan zelf daarom niet ontkennen dat ik van het orkest hou. Wanneer mensen mij ernaar vragen, is dit echter lastig te definiëren. Nadat ik enkele keren een onsamenhangend betoog heb gehouden over mijn voorliefde voor het orkest, bedacht ik mij dat ik toch echt mijn argumenten even goed moet verwoorden. Dan kan ik de volgende keer wel mijn liefde voor het orkest juist en begrijpelijk verwoorden.

Mijn liefde voor het orkest

Ik weet nog wanneer ik voor het eerst diep onder de indruk raakte van het orkest. Ik was ongeveer 12 jaar oud en mocht voor het eerst met mijn opa en oma mee naar het Concertgebouw in Amsterdam. Ik wilde al jaren mee, maar dit werd steeds vooruitgeschoven. “De mooiste concerten zijn ’s avonds laat, wanneer jij al in bed moet liggen”, gaf mijn opa altijd als antwoord. Later vertelde hij mij dat hij bang was dat een mogelijke ontwikkeling van liefde voor de klassieke muziek zal uitblijven wanneer ze mij zouden meenemen terwijl ik te jong was. Voor kinderen kunnen orkesten namelijk best saai en lang zijn.

Mijn opa en oma hadden namelijk een abonnement op het Concertgebouw. Ze gingen regelmatig. Ook zij hebben nog steeds een grote liefde voor het orkest.

Ik ging daarna steeds vaker. Ik was geïntrigeerd en gefascineerd door de prachtige muziek die deze artiesten konden voortbrengen. Elk instrument kan prachtig zijn, maar tezamen klinkt het als engelenmuziek.

Al deze mensen, al de indrukwekkende instrument, de muziek, de bewegingen, de prachtige kleding, de serieuze gezichten en de dirigent die drukke bewegingen maakt; het is geweldig fascinerend om naar te kijken en te luisteren. Wanneer ik in de zaal zit, droom ik weg of kan ik volschieten met emoties. Het doet wat met mij. Maar wat doet wat met me? Casinobonussen

Het is de combinatie tussen alle factoren en zintuigen. Horen (de muziek), zien (de setting en muziekinstrumenten), voelen (de muziek en emoties die de muziek overbrengt) en ruiken (de combinatie tussen de duffe geur van de monumentale zaal en de sterke parfums van de vrouwen in het publiek). Het is de gehele setting die mij heeft betoverd.

Ik ben groot fan van alle muziekinstrumenten in een orkest. Met name de onschuldige charme van de violen betoveren mij. Als een vogel bewegen de armen van de violisten tegelijkertijd omhoog en omlaag en produceren ze betoverende tonen. Ook raak ik altijd geschrokken onder de indruk aan de toegevoegde waarde van de drums. Uit het niets kunnen ze een ritme aangeven, waardoor je weer recht op je stoel zit. De triangel is waarschijnlijk mijn lievelingsinstrument in een orkest. Het geluid is zo zacht en kwetsbaar, maar door de juiste verhoudingen in gedachte te houden weet het orkest en de dirigent die geluid op de voorgrond te brengen. Ik vind het prachtig wanneer een compositie eindigt met de hoge klanken van de triangel. Ik kan een glimlach op mijn gezicht nooit verbergen wanneer ik de triangel zie.

Morgen ga ik weer naar een concert in het Concertgebouw. Het Concertgebouw Orkest zal optreden. Ik kan mijn zenuwen al een week amper in bedwang houden.